26-1-1389 Hicri-Şemsi,1-5-1431 Hicri Kameri
Bismillahirrahmanirrahim
Söylendiği gibi..., Benden hata ve kusurdan başka birşey değildi
Biz birşey yapmadık,
Ama siz, ya babanıza teşekkür edin yada annenize,
Ya da iyi bir geçmiş ve salih bir ameliniz olduğundan dolayı bu başarıya ulaştınız.
Bu kelimeler arasında şöyle dediniz:
Bunlar (hazır bulunanlar) Hz. Zehra'nın (a.s) hizmetçi ve nökerleridir,
Bu kelime kelime hayret vericidir.
Alim, fakih ve önceki muhaddislerin en ilerideki olan Kutbud-din Ravendi,
O bu rivayeti naklediyor ki
Ümmü Eymen, Hz. Zehra'nın (a.s) şahadetinden sonra yemin etti ki
Medine'de kalmamaya. Sonra çöllere düştü.
Olay neydi? Ne oldu? Hz. Zehra (a.s) kimdi?
O (Ümmü Eymen) biliyordu "Holfet" Medine'de kalmamak için yemin etti.
Çöle gitti; Arabistan'ın çölünde ölüm haddine varıncaya kadar susadı,
bir cümle dedi:
"Ya Rab ene hadimetun Fatime", Ey Allah'ım ben Fatime'nin hizmetçisiyim.
Bu cümleyi dediği anda: Susuzluktan ölüyorum,
Gökyüzünden bir su testisi indi ve bir içecek içti.
Bu önemlidir, bu kelimelerin açıklaması geniştir.
(Ondan) içecek içti (ki) yedi yıl boyunca ne yiyecek, ne içecek, ne su,
ne ekmek, ne yemek, ne su, bu bedene bakmadı (ve ihtiyacı yoktu).
Yani ne demek?
Bir kelime dedi ben Fatime'nin hizmetçisiyim
Kabul olmuş hizmet budur
Bu durumda cevap verdiler
O su neredendi? Kimse bilmiyordu,
bu maddi olan bedeni değiştirdi, tabiatın mukaddesliğini honsa etti.
Onun hizmeti her metali değiştiren bir iksirdi.
İsim, adlandırılmış olan alamettir.
bizim isimlerimiz yer isimleridir.
bir gurup isimler de gökyüzü isimleridir,
ama akılları hayerete düşüren şey şudur:
"Li Fatimeti tis'etu esmain" Onun dokuz ismi vardır,
ama bu dokuz isim ne yeryüzü için ve ne de gökyüzü içindir.
İsmi bu olan bir kimsenin kendisi nasıl olur?
o zaman bu isimler nedir?
Allah yanında daha yüce bir makam tasavvur edilemez.
aziz taktir edenin yanında "İnde meliki muktedirin"
gökyüzü artık orada mahvolmuştur,
Arş, kursi, luvh ve kalem nabut olmuştur,
İndiyyet (yanında olma) makamıdır.
Rivayet şudur: Allah yanında Fatime'nin dokuz ismi vardır.
Eğer onun ismi Allah yanındaysa, kendisi nedir?
Muhaddislerin şeyhi Saduk, Cabir'den naklediyor ki altıncı İmam'dan (a.s) sordu:
Neden Fatime-tüz Zehra (a.s), Zehra olarak adlandırılmıştır?
Fatime kelimesinin Zehra kelimesiyle birlikte olmasının sebebi nedir?
Bizim fıkıh hadisi olan hadisimiz ve dirayet rivayeti olan rivayetimiz vardır.
Rivayet bir bab ve dirayet rivayeti başka bir babdır.
Hadis bir bab ve hadis fıkhı başka bir babdır.
Ehli-Beyt'in (a.s) sözlerinde olan hakikat, letafet ve işaretler,
bunlar herkesin ulaşabileceği şekilde değildir.
Sordu: Neden Zehra olarak adlandırılmıştır? Bu rivayette olan cevap
ben özet olarak diyorum -açıklaması bir kitaptır-
Buyurdu: Zehra lakabının sırrı…,
İmam'ın Zehra lakabının sırrı konusundaki açıklaması bu mazmuna yakındır ki
Allah'ın azametli nurundan yaratılmıştır… yüce nurundan.
Bu yücelmeni kaynağı budur.
Allah onu kendi azametli nurundan yarattığı zaman,
"Eşreget" gökyüzü ve yeryüzünü aydınlattı.
Batın böyle bir batındır; ruh, yüce nurdan olan inniyet cevheridir.
Sonra ki eşreget (aydınlatma)…
aydınlatma meydanı -bu çok acayiptir-
Adınlatma dairesi, bu azametiyle güneşin nur dairesi sadece güneş sistemindedir.
Bu güneşlerden her birinin aydınlatması için dairesi vadır.
o nasıl bir güneşti ki
aydınlatma dairesi bütün yeryüzü ve gökyüzündekileri nurlandırdı.
Emir-ül Müminin'in (a.s) meleklerin fasfı konusunda şöyle buyuruyor:
"Min melaiketi eskentehum semavatuke
ve refe'tehumen erzike
hum e'lemu helgike bike",
(sonra ki aydınlatma) melekler gibi "Herretü'l Melaiketu sacidin" hepsi birden secdeye kapandılar
Dediler: Allah'ım! Bu nasıl bir nurdu?
cevap acayiptir.
Bu öyle bir nurdu ki "helegtehu min ezemeti" onu kendi azametimden yarattım.
bu onun yartılışının başlangıcı.
sonra buyurdu: "Ehrecehu" bu nuru nebiden getirdim yani kendi nebilerimden ki
bütün embiyalardan faziletli kıldım
o nur ki yaradılışının kökü onun azametindendir,
sonra o makamda, indiyet makam ve mertebesinde melik-i muktedirdir,
tabiat alemindeki nüzulundan sonra, onun varlık kabı embiyaların en şereflisinin neslidir.
bunların hepsinin ayrıntıları vardır
onun varlık kabının embiya ve mürselinlerin en şereflisinin neslinde olması gerekir,
bundan başkası olamaz.
onun dengi, sonra kimdir?
o kimsedir ki Adem ve sonrası olmasaydı, onun dengi olmazdı.
önemli olan şu kelimedir:
Bu o nurdur ki onun neslinde karar verdim
ve bu nurdan bütün kendi halifelerimi yaratacağım.
o halifeler ki vahyimin tamamlanmasından sonra,
imkan aleminde onların her biri Allah'ın halifesidir,
Hasan'ın hilminden, Hüseyin'in şucaatinden,
Seccad'ın ibadetinden, Bakır'ın etkisinden,
Cafer'in eseri, Kazım'ın ilmi,
Rıza'nın hüccetleri, Tegevi'nin keremi,
Nakavi'nin temizliği, Askeri'nin heybeti,
İlahi gaybetin hepsi bu nurdan doğmuştur.
Sır budur ki Fatime, Zehra olmuştur.
cevher böyle bir cevherdir, başka bir şey söylenmez.
Bir kimsenin anlaması için yeterli olan bir kelime şudur:
Emir-ül Müminin'in (a.s) kimdi? Ali b. Ebutalip (a.s) kimdi?
O kimse ki Cebrail'in yer ve gök arasında söylediği:
La feta illa Ali.
O kimse ki bir vuruşu….,
Bir vuruş ki Şia ve Ehli Sünnetin ittifakıyla anlama ehli olan kimseler
Onun bir vuruşu "Efzelun min ibadet-is Sakaleyn" insanların ve cinlerin ibadetinden faziletlidir,
Böyle bir kimse ki Leyletü'l Mebid gecesi Peygamber'in (s.a.a) yatağında yatarak bütün melekutu hayrete düşürdü.
"İnsanlardan öylesi de vardır ki, Allah’ın rızasını kazanmak için kendini feda eder."
Uhut Gazvesinde öyle bir iş yaptı ki embiya ve murselin hayrete düştüler,
Bedeni (savaşta) delik deşik oldu, ki
Bu yaralara bu taraftan tampon koydukları zaman,
o taraftan çıkarıyorlardı,
Peygamber (s.a.a) ağlıyordu, o gülerek diyordu:
Ey Allah'ın Resulü, Allah rızası için midir?
Böyle bir kimse onun bedeninin yanında şöyle dedi: Keşke Ali ölseydi,
"Nefsi Ali zefratha mehbuse
Ya leyteha herectu me'ez zefrat"
o nasıl bir cevher olduğunu tanıdı,
nasıl yaşadı? Nasıl dünyadan gitti?
aslında akıl şaşkındır.
Bu olaydır…,
iyice dikkat ediniz, bakın hangi makam size nasip olmuştur
öyle bir iş yapın ki isminiz karalanmasın.
Ehli Sünnet alimlerinin ileri gelenleri bu olayı yazmışlardır:
Peygamber (s.a.a) geldi ve kızının yaşamının bu şekilde olduğunu gördü,
"Aleyha kisa" o kimse ki deve yününden örtünmüştür,
Bir eliyle dester (el değirmeni) çekiyor,
Seyyid-üş Şüheda'ya da süt veriyor,
Peygamber (s.a.a) o evi gördüğünde,
Hatem, alemin kalbidir,
Onun durumunun değişmesi halinde, melek ve melekutun durumu da değişir.
Gözlerinin yaşardığı hangi durumu gördü.
Hz. Fatime (a.s) babasının ağladığını gördü,
Bir cümle dedi ki Cebrail hayrete düştü, ben ve sen değil.
Bunun karşısında Peygamber'in (s.a.a) tavrı şuydu, dedi:
"Ya Resulullah, el-hamdulillahi ela ne'maihi,
veş şükrü lillahi ela âlaihi"
nimetler bir tarafa, âla bir tarafa, hamd ona, şükür buna.
Cebrail nazil olarak şöyle dedi: Ey Allah'ın Resulü! Allah şöyle buturuyor:
"Şüphesiz, Rabbin sana verecek ve sen de hoşnut olacaksın."
Budur, bu ayet böyle bir vakitte nazil oldu,
Hülasa, razı olacağın kadar sana vereceğiz,
sonra ne olacak? Söylenmeli değildir.
Başlangıç buydu ama sonu nedir?
Sonu budur, bu cümle yeterlidir,
Allah yanına ilk ayak basan kimse Hz. Fatime-tüz Zehra'dır (a.s),
o il şahıstır, hatta bu açıdan Hatem'den de öncedir.
Önce o girecek sonra babası.
Bu konular her hekimin aklını hayrete düşürür.
Önemli olan budur, ne sadece Şia yazmış ve Ehli Sünnet itiraf etmiştir
"Cennete ilk olarak girecek olan şahıs fatimedir"
Sonrası nasıldır?
Cennetin bir yerine giren kimsenin yerleşinceye kadar
Zareha Adem ve men dunehu minen nebiyyin
Cennetin ilk programı şudur: 124 bin peygamber onun ziyaretine gelirler,
Şimdi böyle bir şahıs nasıl yaşadı?
Nasıl dünyadan gitti? Bizim görevimiz nedir?
Sizin hepinizin karşılığı onun yanındadır.
O kadının hizmetinin cevabını Allah çölde bu şekilde veriyor,
acaba sizin hizmetleriniz onun katında mahv mi olacak?
Öyle bir iş yapın ki yarın üzüntüye düşmeyin.
Eğer bir deste gurubu kalır ve Cemadis Sani ayının üçüncü günü dışarı çıkmazsa,
üzüntünüz ebedi olacak ve artık elacı yoktur,
(ve o üzüntü şudur) ki ben yapabilirdim
bu vesileyle Hz. Zeyneb-i Kubra'nın (a.s) yürek yaralarına merhem sürebilirdim ama sürmedim
ben o sine vurmalar, "Ya Zehra" demelerle Asrın Velisi'ne tesliyet dileyebilirdim ama yapmadım
Bu fırsat elden gitmemelidir.
Bu memlekette deste gurubu içeride kalarak, bu yıl dışarı çıkmaması olmamalıdır,
"Onları, gaflet içinde bulunup iman etmezlerken işin bitirileceği o pişmanlık günüyle uyar."
Biz dedik ki yarın kimse şikayet etmemelidir
Bu deste guruplarının etkisinin ne olduğunu biliyor musunuz?
Dışarı çıkan bu deste gurupları, bu başa ve sineye vurmaların bir defteri yoktur.
Allah'ın defterinde kaydedilmektedir,
İlk olarak O'nun kitabında, O'nun lovhu mehfuzunda, çünkü O'nun tek olan kenizi Fatime-tüz Zehra'dır.
İkinci olarak Hatem'in defterinde kaydedilmektedir,
Bunun içindir ki sizin ağlama ve naleleriniz Hatem-i Enbiya'nın (s.a.a) kalbinin yaralarına merhemdir,
De ki: "Ben, buna karşılık sizden, yakın akrabamı/Ehlibeytimi sevmeniz dışında bir ücret istemiyorum."
Emir-ül Müminin'in (a.s) defterinde kaydedilmiştir,
Hasan b. Ali'nin (a.s) defterinde kaydedilmiştir,
O gece yalın ayak cenazenin arkasından koşan Seyyid-üş Şüheda'nın (a.s) defterinde kaydedilmiştir
Meşhed'e gittiğiniz zaman sekizinci İmam (a.s) size başka bir şekilde bakıyor ki
bu odur ki o şehrin bir köşesindeki kaburgası kırık annem için bu adımı atmıştır.
Öyle bir iş yapın ki İnşallah bu yıl ki matem merasimleriniz geçmiş yıllardan farklı olsun,
ve bu yıl her şehirde gayret gösterin.
Şam-ı Gariban gecesi kesinlikle diğer deste guruplarına ilave olarak özellikle seyyitler destesi dışarı çıkmalıdır,
ve o seyyitler destesine seyyit olmayanların girmemeleri gerekir.
Seyyit olmayanlar hangi makamda olurlarsa olsunlar.
O seyyitler destesi kesinlikle bütün belde, kasaba ve köylerde dışarı çıkmalıdır.
Neden? Şunun içindir ki o gece onun defnedilme gecesidir,
O gecede o cenaze toprağın altına gitti,
Emir-ül Müminin (a.s) cenazenin yanında bir mektup buldu,
O mektupta yazılmıştı: Benim çocuklarıma…
Benim çucuklarıma kıyamete kadar selam söyle.
O Şam-ı Gariban gecesi bu selamın cevabının verilmesi gerekir.
Allahumme kun li veliyyikel hüccet ibn-il hesen selevatuke aleyhi ve ela abaihi fi hazihis saeti ve fi kulli saet veliyyen ve hafizen ve gaiden ve nasıren ve delilen ve eyna hette tuskinehu erzeke tev'a ve tumettiehu fiha tevila.