اما از طرق خاصه :
صدوق در علل: این روایت عن أبي عبدالله.
در مصباح الأنوار عن أبي جعفر.
هر دو امام، قال
قلت: لم سميت فاطمة الزهراء زهراء ؟ سر تسمیه فاطمه زهرا به زهرا چیست؟
فقال: لأن الله عزّ وجلّ خلقها من نور عظمته .
علت این که فاطمه زهرا نامیده شده
چون خدا او را از نور عظمت خودش خلق کرده.
این مبدأ اوست آن منتهای اوست.
مبدأ این، منتهی آن .
اینجاست حیرة الکمّل .
مبدأ، خلق از نور عظمت الله ؛
منتهی: أول من یدخل الجنة .
فلما أشرقت ، بعد که خلق شد از نور عظمت، آن نور أشرقت،
فأضاءت
چه را روشن کرد؟
فأضاءت السماوات والأرض ، همه آسمانها و زمین به نور او منور شد.
وغشيت أبصار الملائكة ، چشمهای ملائکه همه از دیدن این نور درمانده شد،
وخرّت الملائكة لله ساجدين. تمام ملائکه به تابش نور صدیقه همه به سجده افتادند،
وقالوا : إلهنا وسيدنا ما هذا النور؟!
فأوحى الله إليهم-
شرح حدیث برای وقت دیگر ولی اهل نظر در این کلمات دقت کنند.
فأوحى الله إليهم: هذا نورٌ من نوري ،
خودش نور؛ از نور من ،
هذا نور من نوری ،
فأسكنته في سمائي ،
مسکن او را سماء خودم قرار دادم ،
خلقته من عظمتي ، از عظمت خودم ...،
العلي العظیم کیست؟
از آن عظمت فاطمه را خلق کردم .
أخرجه ، او را بیرون می آورم.
از کجا ؟
از صلب نبي من أنبيائي أفضلّه على جميع الأنبياء .
صدف این گوهر باید صلب اشرف ولد آدم باشد .
ختم کلام هم این است.
وأخرج من ذلك النور ، از همین نور که اسمش فاطمه است خارج می کنم
أئمة يقومون بأمري
يهدون إلى حقي
وأجعلهم خلفائي في أرضى بعد انقضاء وحيى ...
أخرج من ذلك النور أئمة.
مبدا این، منتها آن، وسط این.